Witajcie!

Życzę wszystkim długiego i przyjemnego ucztowania przy rodzinnym stole!

13 maja 2010

Risotto ze szparagami

To danie można przygotować raczej tylko wiosną, kiedy można znaleźć szparagi. Należy wybierać szparagi jak najdrobniejsze, gdyż te grube bywają twarde jak drewno. My zbieramy czasami szparagi wiosną na włoskiej wsi! Są cztery razy cieńsze od tych hodowlanych. Szukanie ich to jak wyprawa na grzyby.. kiedy ktoś je znajdzie, wszyscy zbiegają się żeby je zobaczyć! ..a jak się trafi cała rodzina szparagów.. to dopiero radocha!
 
 Składniki na 2 porcje:
  • 8 zielonych szparagów
  • mały ząbek czosnku
  • oliwa z oliwek
  • 200 g ryżu
  • bulion warzywny lub z kury
  • sól
  • dla chętnych: odrobina białego wytrawnego wina
  • parmezan do posypania
Szparagi myjemy, odcinamy i wyrzucamy dolne końcówki (ze 2-3 cm). Resztę kroimy na plasterki zostawiając główki w całości. Na dużą patelnię wrzucamy plasterki szparagów (górne końcówki zostawiamy na koniec gotowania, gdyż szybko rozmiękają), drobno pokrojony czosnek i podlewamy oliwą z oliwek. Lekko solimy.

UWAGA! Szparagi mają bardzo delikatny smak, dlatego w ich przyrządzaniu powinno unikać się większej ilości przypraw! Ja dodaję mało czosnku i tylko odrobinę białego wina, jeżeli je akurat posiadam w lodówce.

Smażymy chwilę na niewielkim ogniu, tak, żeby oliwa dobrze nabrała smaku szparagów i żeby je trochę rozmiękczyć (około 8-10 minut). Wsypujemy na patelnię ryż. Czekamy, aż zrobi się przeźroczysty, aż wchłonie smak szparagów z oliwą. Podlewamy odrobiną wina lub od razu bulionem. Mój bulion to zazwyczaj woda z kostką Knorra. Gotujemy ryż (czas podany na opakowaniu) w małej ilości bulionu, dolewając go od czasu do czasu, kiedy ryż staje się suchy. W połowie gotowania dorzucamy główki szparagów. Pod koniec gotowania można dolać odrobiny mleka, co nada risotto przyjemny kolor i uczyni go kremowym.

Z patelni ryż przekładamy prosto na talerze, posypujemy parmezanem i gotowe!



12 maja 2010

La lasagna

To bardzo sycące danie należy do trochę bardziej skomplikowanych. Trzeba mu poświęcić nieco więcej czasu.. ale opłaca się! Ja robię lasagne nie więcej jak dwa razy w roku, więc kiedy już pojawi się na stole, jest prawdziwe święto! Poniżej zobaczycie lasagne, którą po raz pierwszy zrobiłam na własnym cieście. Zazwyczaj jednak używam makaronu kupionego.
Składniki:
  • porcja makaronu jajecznego (przepisy podstawowe)
  • porcja sosu ragù (przepisy podstawowe)
  • porcja sosu beszamelowego (przepisy podstawowe)
  • 250 g sera mozzarella lub gołda
  • parmezan do posypania z wierzchu
Sos beszamelowy mieszamy lekko z sosem ragù. Wykładamy cieniutką warstwę sosu na brytwankę, w której będziemy przyrządzać lasagne. Wykładamy brytwankę makaronem. Następnie wykładamy na niego warstę zmieszanego sosu i posypujemy pokrojonym w kosteczę serem. Kładziemy następną warstwę makaronu i znowu przykrywamy sosem i serem. Czynność tą powtarzamy aż do skończenia składników. Najlepiej, żeby lasagna miała 4-5 wastw. Na ostatnią warstwę kładziemy mniej sosu i posypujemy mniejszą ilością mozzarelli, a większą ilością parmezanu. Po upieczeniu powinna utworzyć się z sera chrupiąca skorupka.

Lasagne pieczemy w temperaturze 200-220' C przez około 40 minut.



Sos beszamelowy

Sos ten używany jest w wielu włoskich potrawach. Znamy go przede wszystkim z lasagni, ale ma on swoje zastosowanie także w innych przepisach. Jest szybki i łatwy do przyrządzenia.
Składniki:
  • 500 ml mleka
  • 4 łyżki masła
  • 75 g mąki
  • gałka muszkatołowa
  • sól
Na patelni rozpuszczamy masło z mąką mieszając szybko drewnianą łyżką. Podsmażamy około 1 minuty. Mleko podgrzewamy w rondlu. Do gorącego mleka dodajemy zasmażkę i mieszamy intensywnie do momentu uzyskania pożądanej konsystencji. Jeżeli tworzą się grudki, należy sos zmiksować. Doprawiamy gałką muszkatołową i solą.

Aby na powierzchni sosu nie utworzyła się skorupka należy przykryć rondelek folią spożywczą.


10 maja 2010

Margherita

Co tu dużo mówić.. njaważniejszy jest tu sos pomidorowy, a raczej jego ilość, oraz dobrze dobrany ser!!
Składniki:
  • porcja ciasta na pizzę (przepis podstawowy)
  • sos pomidorowy (w przepisie podstawowym)
  • ser mozzarella
  • oliwa z oliwek
Na rozwałkowane ciasto wylewamy sos pomidorowy. Musi być go sporo, tzn. nie za dużo, żeby ciasto się  nie rozmiękło pod jego ciężarem, i nie za mało, tak żeby nie trzeba było potem dodawać ketchupu!! Ketchup we włoskiej pizzy należy wybić sobie z głowy, jest wykluczony!

Tak przygotowaną bazę pieczemy w piekarniku w jak najwyższej temperaturze, czyli 240-300' C.

Kiedy ciasto jest już chrupiące, polewamy je lekko oliwą z oliwek i dodajemy dużą ilość sera. Wkładamy do piekarnika aż ser się rozpuści.. i gotowe!

My zazwyczaj używamy sera gołda, bo mozzarella, którą u nas sprzedają jest bez smaku. Ale ostatnio kupiłam w Biedronce mozzarellę już posiekaną, pakowaną w woreczkach plastikowych, i muszę przyznać, że jest bardzo dobra! Polecam!

Pizza z ziemniakami

Tą pizzę zna niewielu Polaków.. Jeżeli chcecie zaskoczyć gości czymś oryginalnym, polecam wam pizzę z ziemniakami!
Składniki:
  • porcja ciasta na pizzę (przepisy podstawowe)
  • oliwa z oliwek
  • 3 ziemniaki
  • 1/4 cebuli
  • ser
  • sól
Ten rodzaj pizzy nazywany jest: "pizza bianca", ponieważ nie zawiera sosu pomidorowego.

Ciasto do pizzy smarujemy dokładnie oliwą. Układamy na nim ziemniaki pokrojone w cieniutkie plasterki i posypujemy drobno pokrojoną cebulką. Wszystko porządnie solimy. Wkładamy do zimnego piekarnika i nastawiamy na 190' C, ponieważ ziemniaki muszą się piec trochę dłużej.

Kiedy pizza jest chrupiąca od spodu a ziemniaki są upieczone, posypujemy pizzę serem i zapiekamy do momentu kiedy ser się rozpuści. Jeżeli pizza wydaje nam się sucha, można polać ją jeszcze oliwą z oliwek.