Placek ze szpinakiem i serem ricotta

Za oknem szaro, czasem biało, przydałoby się schrupać coś ciepłego, pożywnego i zdrowego..! Oto i ona: pizza nadziewana szpinakiem i włoskim serkiem ricotta. Uwaga! Nie zastępujcie tego serka innymi serami, np. twarożkiem, bo smak będzie zupełnie inny! Włoski serek ricotta jest lekko słodkawy, jak mascarpone. Im świeższy, tym lepszy! U nas chyba nie znajdzie się takiej świeżej ricotty sprzedawanej na wagę, ale dość łatwo znaleźć ją można na sklepowej pułce w pojemniczku, ujdzie :)

Placek podawajcie na ciepło, zawsze można go odgrzać w piekarniku, żeby na nowo był chrupiący. Doskonale nadaje się na kolację lub na przystawkę. Można zjadać ją z dodatkiem majonezu lub z ugotowanym jajkiem. Mój placek na zdjęciu był baaardzo duży, z 1 kg szpinaku i 0,5 kg ricotty, starczyłoby spokojnie na 10 osób. Znaczną część musiałam zamrozić (co za przyjemność potem znaleźć taką gotową pizzę w zamrażarce, włożyć do piekarnika i zjeść ją ponownie, po około 2 tygodniach!).

Składniki na placek jak na zdjęciu (10 osób):

• 2/3 porcji ciasta na pizzę (patrz: "przepisy podstawowe")
• 1 kg mrożonych w całości liści szpinaku
• 500 g serka ricotta
• 80 g startego parmezanu
• 3 ubite jajka
• ok. 100 ml śmietanki do gotowania
• sól, pieprz, gałka muszkatołowa

Liście szpinaku rozmroziłam na dużej patelni, przelałam na sitko i ręcznie odcisnęłam sok, poprostu, ugniatając szpinak w rękach. To ważna czynność! Szpiank powinien być niemal kompletnie suchy, nie bójcie się, że robi się go mało! Później pokroiłam go jeszcze w niezbyt małe kawałki. Po ostygnięciu dodałam ricottę, ubite jajka, starty parmezan, sól, pieprz (ja mało ze względu na dzieci) i sporo świeżo startej gałki muszkatołowej. Śmietankę dodaję na końcu, że tak powiem "na oko", żeby wszystko dobrze zlepiło się do kupy, ale też żeby nigdzie nie kapało. No i już!

Ciasto na pizzę rozwałkowałam na duże koło i ułożyłam na gliniano-porcelanowej formie, wysmarowanej masłem i posypanej mąką, tak, żeby część ciasta wystawała poza formę..żeby móc potem zamknąć placek (jak widać, troszkę mi ciasta nie starczyło..he he!). Włożyłam farsz do środka, zamknęłam ciastem i UWAGA! ciasto z wierzchu należy ponakłuwać widelcem!

Piekłam w nagrzanym do temperatury 180°C piekarniku przez około 40 minut, aż ciasto nabrało koloru.

Placek brokułowy z łososiem w sosie beszamelowym

Chciałam przedstawić wam placek na kruchym cieście, z większą ilością pora i brokułów oraz ze świeżutkim, delikatnym łososiem, w sosie beszamelowym w przeciwieństwie do często spotykanego ciężkiego sosu śmietanowego. Bardzo dobry pomysł na efektowną kolację, moi teściowie byli zachwyceni :) Nie ukrywam, jest przy tym trochę roboty, ale opłaca się! Polecam pieczenie tego ciasta w specjalnej formie do tarty, ja takową zakupiłam sobie dopiero w zeszłym tygodniu.. ceramiczną, nie rysuje się! (w Ikei)

Składniki na ciasto:

• 300 g mąki
• 2 łyżeczki soli
• 1 żółtko
• 125 g masła o temperaturze pokojowej, pokrojonego w cienkie plastry
• 2 łyżki stołowe wody

Składniki na "farsz":

• 1 średni por
• 300 g brokułów
• 250-300 g świeżego fileta z łososia, bez ości
• oliwa z oliwek
• odrobina sera parmiggiano do posypania

Składniki na sos beszamelowy:

• 500 ml mleka
• 4 łyżki stołowe masła
• 75 g mąki
• sól, pieprz, gałka muszkatołowa

Zacznijmy od kruchego ciasta:

W dużej misce mieszamy mąkę z solą. Pośrodku robimy dołek i wkładamy w niego żółtko, masło i wodę. Mieszamy składniki widelcem, rozgniatając masło. Po 2-3 minutach ciasto wchłonie całą mąkę. Powinno się dość łatwo kruszyć. Przekładamy ciasto na blat i lepimy miękką, zwartą kulę, możliwie jak najmniej ugniatając. Przygotowujemy okrągłą blachę do pieczenia (lub najlepiej formę do tarty), smarujemy masłem i obsypujemy mąką. Układamy ciasto na blaszce. Rozkładamy je rękami (bez wałkowania, bo się sypie) przykrywając równomiernie dno blachy i 3/4 wysokości ścianki. Przykrywamy folią do żywności i odstawiamy do lodówki na co najmniej 30 minut.

Następnie nakłuwamy ciasto widelcem, wkładamy do nagrzanego piekarnika 180°C i pieczemy przez około 20 minut. Wyjmujemy z piekarnika, ciasto zostawiamy w formie.

Farsz:

Kroimy pora w dość cienkie plastry i podsmażamy na patelni razem z oliwą z oliwek, przykrywamy i dusimy przez około 15 minut. Przekładamy na ciasto. Brokuły dzielimy na różyczki i gotujemy w osolonej wodzie 7-8 minut. Odcedzamy. Łososia solimy i kroimy w niewielką kostkę. Kładziemy go na porze. Polewamy sosem beszamelowym:

Sos beszamelowy:

Istnieje już na moim blogu, w przepisach podstawowych, ale dla przyspieszenia mogę go przypomnieć. Na patelni rozpuszczamy masło z mąką mieszając szybko drewnianą łyżką. Podsmażamy około 1 minuty. Mleko podgrzewamy w rondlu. Do gorącego mleka dodajemy zasmażkę i mieszamy intensywnie do momentu uzyskania pożądanej konsystencji. Najlepiej mieszać jest małą trzepaczką. Jeżeli tworzą się grudki, należy sos zmiksować. Doprawiamy gałką muszkatołową,solą i pieprzem.

Na sos beszamelowy kładziemy ugotowane brokuły i posypujemy bardzo małą ilością  parmezanu. Chodzi o to, że ser ten w czasie pieczenia utworzy przyjemnie chrupiącą skorupkę, nie chodzi o dodanie dodatkowego smaku czy ciężkości i sytości potrawy.

Wszystko pieczemy w nagrzanym do temperatury 180°C piekarniku przez około 35 minut. Podawać z winem białym wytrawnym.

Roladki z bakłażana

Oto pomysł na dość elegancką kolację: bakłażan zapiekany z szynką, sosem pomidorowym i serem! Podany ze świeżą bagietką lub chlebusiem domowej roboty.. mmm! I oczywiście z lampką dobrego wina. Jakie to proste! :-) I sama to wymysliłam!

Składniki:

• 1 bardzo duży bakłażan
• kilka plasterków prosciutto lub innej szynki, najlepiej wędzonej
• 1 małe opakowanie pomidorów w puszce (200g)
• parmezan do posypania lub inny ser
• dla chętnych: pieprz, oregano, mięta, czosnek i bazylia

Zaczynamy od bakłażana. Trzeba go umyć i pokroić na cieniutkie plasterki (ok. 3 mm), ja to robię na mojej krajalnicy. Układamy je na blaszce do grilowania, takiej co jest w piekarniku, i podpiekamy przez około 10 minut w temperaturze 200°C. Po wyjęciu z piekarnika szybko wkładamy na chwilę do woreczka foliowego, tak, aby bakłażan zmiękł.

Jeżeli mamy do dyspozycji prosciutto, nie solimy już bakłażana, a jeżeli będzie to zwykła szyneczka, możemy go lekko posolić. Jeżeli chcemy dobrze doprawić naszą potrawę, możemy każdy plasterek bakłażana posypać pieprzem oraz suszonym oregano i miętą. Ja robiłam bez przypraw, wolałam lepiej czuć smak bakłażana. Na każdy plasterek nakładamy następnie plasterek szynki i zwijamy wszystko razem spinając na końcu wykałaczką.

Roladki układamy w naczyniu żaroodpornym posmarowanym lekko oliwą. Sos pomidorowy miksujemy, solimy i ewentualnie doprawiamy czosnkiem i bazylią. Polewamy nim bakłażana. Posypujemy dość obficie serem i zapiekamy w piekarniku w temperaturze 200°C przez około 15 minut, do momentu, aż na powierzchni wytworzy się chrupiąca skórka :-) I gotowe!

Toskańska fasolka

Dopiero włoska kuchnia nauczyła mnie smakować się w fasolce.. Moje dzieci również zajadają się fasolką! Na rynku można kupić różne jej odmiany.. szczególnie polecam fasolkę drobnoziarnistą!

To danie jest podobno ulubioną potrawą florentyńczyków!

Składniki:

• 250 g suchej fasolki
• 450 g pomidorów świeżych lub z puszki
• 8 liści świeżej szałwii
• 4 ząbki czosnku
• oliwa z oliwek
• sól i pieprz

Fasolkę zostawiamy namoczoną w wodzie na noc.

Następnego dnia rano gotujemy fasolkę w wodzie z liściem laurowym. Jeżeli nie chcemy żeby skórka fasolki stwardniała, gotujemy ją bez soli! W garnku ciśnieniowym gotowanie będzie trwało około 25 minut, w garnku zwykłym około 45 minut.

Rozgniecione ząbki czosnku podsmażamy na oliwie, a kiedy nabieże złocistego koloru, dodajemy obrane ze skórki i pokrojone pomidory, szałwię, sól i pieprz. Dusimy na wolnym ogniu przez 10 minut. Kiedy sos zacznie robić się gęsty, dodajemy do niego ugotowaną fasolkę. Razem gotujemy jeszcze przez 10-15 minut. Podajemy gorące!

Jeżeli ktoś lubi dania pikantne, może dodać odrobinę chili!

Stufato di patate

"Stufato di patate" to znaczy "znudzony ziemniakami"! Myślę, że to danie fantastycznie wpisuje się w naszą polską kuchnię! Przyznam szczerze, że kiedy spróbowałam po raz pierwszy tej potrawy będąc we Włoszech, nie zachwyciła mnie szczególnie. Z czasem jednak gust się wyrabia i teraz już jestem fanką stufato di patate! Nie wspomnę już o moim mężu, który wieść o tym, że na kolację będzie owo danie, przyjmuje z wielkim entuzjazmem.. a i dzieci chętnie je jedzą!

Składniki na 4 porcje:

•  1,25 kg ziemniaków
• 2 jaja
• 250 g szynki konserwowej w kawałku
• około 200 ml mleka
• gałka muszkatołowa
• sól i pieprz
• bułka tarta do posypania

Dodatki włoskie:

• 100 g parmezanu
• 100 g mozarella

Ziemniaki gotujemy w osolonej wodzie. Ja gotuję je całe w skórkach, żeby zachować ich wartości odżywcze. Odcedzamy, obieramy i ugniatamy. Możemy dodać już mleko, ale nie wszystko od razu! Musimy obserwować, ile mleka potrzebują ziemniaki, aby wyszła nam ładna kremowa konsystencja. Pamiętajmy, że dojdą jeszcze jajka! Być może trzeba będzie dolać więcej mleka niż podałam, być może mniej.. to zależy od ziemniaków!

Szynkę konserwową (obojętnie czy drobiową czy wieprzową), kroimy w podłużne 1-2 cm paseczki. Dodajemy je do ziemniaków. Ścieramy troszeczkę świeżej gałki muszkatołowej (1/3 gałeczki), świeżo zmielony pieprz i ewentualnie sól. Wbijamy jajka (kiedy ziemniaki nie będą już gorące, bo jajka się zetną!). Wszystko mieszamy.

Jeżeli jesteście w posiadaniu włoskich dodatków, to byłoby wspaniale dodać zwłaszcza starty parmezan! Mozarellę kroi się w kosteczkę i też miesza się z ziemniakami.

Dno brytfanki wysmarowujemy masłem i posypujemy bułką tartą. Wykładamy na nią naszą ziemniaczaną masę. Od góry również posypujemy bułką tartą i widelcem nadajemy jej dowolny wzór, najczęściej są to paski. Wkładamy do nagrzanego piekarnika do temperatury 200' C i pieczemy około 45 minut.